Aktualności


Turnus terapeutyczny 2018

Turnus odbędzie się w Dźwirzynie w Ośrodku „Perła” w połowie czerwca 2018. Przejazd autokarem dostosowanym dla osób niepełnosprawnych . Prosimy jak najszybciej wystąpić o dofinansowanie do właściwych MOPS–ów. Druki dostępne w Stowarzyszeniu lub w Lokalach MOPS. Po wypełnieniu wniosku przez lekarza rodzinnego – prosimy złożyć gotowy wniosek w MOPS-się lub w Stowarzyszeniu.


Wycieczka wrzesień 2018

Wycieczka do Zakopanego i okolic z odwiedzeniem term odbędzie się w połowie września 2018. Przejazd autokarem dostosowanym dla osób niepełnosprawnych.


Sprawozdanie

Impreza pt. "3-dniowa Wycieczka osób niepełnosprawnych i ich opiekunów w rejon Sandomierza , zwiedzenie zabytków miasta, rejs statkiem po Wiśle oraz rehabilitacja poprzez praktyczne zajęcia obejmujące blok turystyczno - krajoznawczy"

Dnia 14 września 2016r. o godz. 8.30 spod siedziby Śląskiego Stowarzyszenia „SZANSA” wyruszyła wycieczka 45 osób w tym 23 niepełnosprawnych i 22 opiekunów.

Pierwszym punktem wycieczki był Tarnów, gdzie po spotkaniu z przewodniczką Panią Kingą rozpoczęliśmy zwiedzanie miasta.
Miasto Tarnów powstało na terenie wsi rycerskiej Tarnów Wielki wzmiankowanej po raz pierwszy w 1309 r. Lokował je na podstawie przywileju królewskiego uzyskanego 7 marca 1330 r. Spycimir herbu Leliwa, wojewoda krakowski. Na terenie Tarnowa między rokiem 1328 a 1331 powstał duży murowany zamek stanowiący rodową rezydencję i ośrodek administracji tarnowskich dóbr Leliwitów.

Rozwój miasta przerwały dwa lub trzy wielkie pożary w 1483 i 1494 r. niszczące miasto składające się jeszcze w większości z drewnianych budowli. W ramach odbudowy Tarnowa przeprowadzono korektę planu lokacyjnego i zezwolono na przesunięcie granicy zabudowy w głąb rynku, co umożliwiło budowę kamienic z wysuniętym podcieniem. Pierwszą z nich była prawdopodobnie kamienica Rynek 5 (obecnie siedziba Tarnowskiego Centrum Kultury). Przebudowana została także kolegiata, która otrzymała wysoką wieżę, sklepienie i krótkie prezbiterium z późnogotyckimi stallami zachowanymi do dnia dzisiejszego. Dobudowano do niej także od południa kaplicę Matki Bożej Szkaplerznej, a do wejścia południowego okazały portal.


W grudniu 1830 r. do liczącego 3 500 tys. (wśród nich 1/3 Żydów) mieszkańców Tarnowa dotarły wiadomości o powstaniu w Królestwie Polskim. Udała się tam grupa gimnazjalistów z Tarnowa, aby walczyć z bronią w ręku. Wielu tarnowian wspierało materialnie walkę o niepodległość. Istotną rolę w działaniach zbrojnych odgrywał urodzony w Tarnowie generał Józef Bem. W powstaniu uczestniczył także książę Władysław Sanguszko, który w randze podporucznika służył jako adiutant dwóch naczelnych wodzów powstania. Po upadku powstania listopadowego do Tarnowa dotarli liczni uciekinierzy. Część z nich wpłynęła pozytywnie na rozwój gospodarczy miasta, jak np. Franciszek Eliasiewicz, który na Zabłociu założył fabrykę maszyn rolniczych, nie zaprzestając działalności niepodległościowej. Książę Władysław Sanguszko, który po upadku powstania osiadł w Tarnowie, przebudował pałac w Gumniskach na stałą siedzibę rodową (dobudowana część zachodnia). Władysław i Izabella Sanguszkowie gościli w nim m.in. Aleksandra Fredrę, Zygmunta Krasińskiego, Napoleona Ordę, Wincentego Pola i wiele innych znanych postaci życia kulturalnego Polski pod zaborami. W 1843 r. z inicjatywy księżnej Izabelli Sanguszkowej i dam z Towarzystwa Dobroczynności powstał zakład dla sierot płci żeńskiej. W 1894 r. ochronkę przeniesiono do kamienicy przy ul. Ogrodowej (dzisiaj ul. J. Bema 14). W 1879 r. pierwszą w Tarnowie hutę szkła założył Bernard Kropf. Powstała ona w pobliżu ul. Do Huty i zatrudniała około 300 pracowników. W 1880 r. Tarnów liczył już prawie 25 tys. mieszkańców (według wyznania policzono 12 954 rzymskich katolików, 193 grekokatolików, 131 protestantów i 11 349 żydów).

Jednym z najważniejszych miejsc pamięci narodowej w Tarnowie jest mauzoleum gen. Józefa Bema w Parku Strzeleckim. Prochy bohatera sprowadzono uroczyście do Tarnowa z Aleppo w Syrii 30 czerwca 1929 r. Mauzoleum zaprojektował Adolf Szyszko-Bohusz. Stanęło ono w centrum stawu parkowego. W sarkofagu złożono oprócz trumny cztery urny z ziemią: spod domu rodzinnego, spod Igań i Ostrołęki, z 63 historycznych województw Węgier i z 28 miejscowości Siedmiogrodu.

O godzinie 15 20 ruszyliśmy dalej w kierunku Sandomierza, miejscem docelowym w dniu dzisiejszym tj 14.09.2016 jest Staszów , gdzie w Ośrodku Wczasowym „Lotnik” będzie baza noclegowa, skąd w dniu 15.09. wyruszyliśmy do Sandomierza na zwiedzanie naszego głównego celu wycieczki.

Zwiedzanie rozpoczęliśmy od przejścia wąwozem Królowej Jadwigi, którym przed ponad 600 laty podróżowała Królowa Jadwiga, żona Władysława Jagiełły. Następnie przeszliśmy do centrum miasta, gdzie znajdują się wspaniałe zabytki, piękne budynki z okresu panowania Jagiellonów.

Miasto Sandomierz w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, położone nad Wisłą, na siedmiu wzgórzach stąd miasto nazywane jest czasem "małym Rzymem". Sandomierz jest usytuowany w Nizinie Nadwiślańskiej. Większość zabudowy wraz z historycznym centrum znajduje się na lewym brzegu Wisły a przemysłowa część miasta, zwana Nadbrzeziem, leży przy prawym brzegu Wisły.
Przez miasto przebiegają szlaki turystyczne: cysterski, św. Jakuba, Via Jagiellonica oraz Sandomierz. Historycznie położony jest w Małopolsce, główne miasto dawnej ziemi sandomierskiej, następnie województwa sandomierskiego. Miasto królewskie w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego w drugiej połowie XVI wieku.


W czasach Bolesława Chrobrego miasto pełniło bardzo ważną rolę. W średniowiecznej Polsce obok Wrocławia oraz Krakowa zaliczone zostało przez Galla Anonima do jednego z trzech najważniejszych miast Polskich.

Od końca XIV w. aż do rozbiorów, Sandomierz był miejscem, w którym odbywały się sądy szlacheckie pierwszej instancji: ziemski i grodzki[9]. W 1570 r. miał miejsce zjazd reprezentantów działających w Polsce nurtów reformacji, w wyniku którego doszło do podpisania tzw. zgody sandomierskiej – porozumienia w obronie przed kontrreformacją. Okres wojen szwedzkich to ponowny upadek miasta spowodowany zniszczeniami.
W 1613 r. otwarto Kolegium Jezuickie w Sandomierzu. W 1623 r. Jakub Bobola – podczaszy sandomierski, prawdopodobnie stryjeczny brat św. Andrzeja Boboli, założył przy kolegium konwikt dla 12 młodych, należących do zubożałych rodzin, szlachciców i zapisał na ten cel 15500 złp. na dobrach swych Wilczyce. W 1635 przeznaczył na pomieszczenie konwiktorów swą kamienicę, stojącą do dziś dnia w Rynku miasta Sandomierza. Ta „Fundatio Boboliana” z 27 lipca 1623 roku przetrwała aż do kasaty zakonu jezuitów.
W 1865 roku po zdaniu egzaminu kwalifikacyjnego, Karolina Kraczkiewicz została pierwszą świecką nauczycielką w Sandomierzu.

W okresie zaborów Sandomierz stał się miastem pogranicznym między Królestwem Polskim a Galicją i stracił swoje znaczenie administracyjne, a także gospodarcze. Dodatkowo został dość poważnie zniszczony przez I wojnę światową. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę miasto wyrwało się ze stagnacji i zaczęło się prężnie rozwijać. Według planów Eugeniusza Kwiatkowskiego z 1935 roku miało wkrótce stać się stolicą Centralnego Okręgu Przemysłowego z ponad 100 tys. mieszkańców. W 1939 roku miał stać się stolicą nowego województwa, czyli województwa sandomierskiego. Plany te zniweczyła II wojnaW okresie zaborów Wojska radzieckie wkroczyły do Sandomierza 18 sierpnia 1944 roku walcząc o utworzenie przyczółka zwanego sandomierskim. W październiku tego samego roku miasto stało się siedzibą Kieleckiej Wojewódzkiej Rady Narodowej Na zakończenie zwiedzania odbyliśmy rejs statkiem po Wiśle podziwiając panoramę Sandomierza. W dniu 16.09. 2016 piątek po śniadaniu zwiedziliśmy Staszów a następnie po posiłku ruszyliśmy Kw dalszą drogę,zwiedzając po drodze Zamek w Szydłowie tzw. polskie Carcasone.

Około godz. 16.00 wyruszyliśmy w kierunku Katowic, gdzie dotarliśmy o godz. 19 Wycieczka była bardzo udana. Każdy punkt programu został zrealizowany a impreza osiągnęła najważniejszy cel – pozwoliła poznać osobom niepełnosprawnym jeden z najpiękniejszych rejonów Polski jaki stanowi Ziemia Świętokrzyska, jej architektura, folklor i tradycje.